Türkiye'nin turizm ve otomobil konulu alanlarında ulusal ve amatör organizasyonu, Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu 1923'de, Gazi Mustafa Kemal Paşa’nın talimatları üzerine, Avrupa’daki örnekleri gibi, başta, edebiyatçı, tarihçi ve diplomat bir şahsiyet olan Reşit Saffet Atabinen olmak üzere, bir grup aydın tarafından kurulmuştur.
Önce "Türk Seyyahîn Cemiyeti" sonra "Türkiye Turing Klöbü" (Touring Club Turc) adlarını taşımış, 1930 yılında kamu yararına çalışır kurum olarak tanınmış, gümrük ve trafik mevzuatı ile de, özel yetkiler ve görevler almıştır.

Kurumumuz, ülkede bir boşluğu doldurarak ve gerçek bir ihtiyaca cevap vererek, uzun yıllar turizm, kültür ve teknik alanlarında, bir devlet organı gibi görev yapmış, çalışmaları ile Türkiye'nin ilk prospektüsleri, ilk afişleri, ilk turistik rehberleri, ilk karayolu haritası basılmış, ilk lisan kursları açılmış, ilk tercüman rehber sınavları yapılmış, ilk turizm incelemeleri yazılmış ve yayınlanmış, turizm kongre ve konferansları düzenlenmiş, devlet mekanizmasının, mevzuatın ve metotların, turizm ihtiyaçları ile yeni baştan düşünülmesi yolu açılmaya çalışılmıştır. Kurum bu dönemde Galata, Voyvoda Caddesinde Adalet Hanında, 2 odada 2 memurla çalışıyordu.. Ama dünya bilen 5- 10 üye, bir çok iş başarmıştır: Başkan Reşit Saffet Atabinen, eski Kudüs Mütesarrıfı Cevdet Özoğul, Müdür, Emekli Kurmay Albay Şükrü Ali Bey... Onların Türk sosyal yaşamına kattıkları bu ilk hizmetlerin herhangi birini yapmak, bir kuruluşu veya kişiyi, ülkenin turizm tarihine geçirmeye yeterdi.

1923- 1939 döneminin, dar kadrosuna ve çok sınırlı bütçesine göre çok başarılı geçen çalışmalarını taçlandıran olay, yeni üye olunan Uluslararası Turizm Birliğinin (AIT) İstanbul' da toplanmasının sağlanması ve bu amaçla “Dolmabahçe Sarayının Tarihinde ilk kez turizme açılması”dır. Bu olağanüstü olayın bir ucundaki şeref, Kurum Başkanı Atabinen'e aittir. Sarayı tören için açtıran da, Büyük Atatürk' dür.
Atatürk, İstanbul basınına, Kurumu himayesine aldığını da duyurur. Kendisi, Atabinen'i mütareke yıllarından ve Akaretlerdeki komşuluklarından tanımaktadır ve büyük Nutkun fransızcaya çevrilmesini ona emanet ettiği gibi, bir kaç dönem milletvekili olarak, Meclise de almıştır.

Dünyada ve Türkiye ekonomisinde açılmanın ve canlanmanın başladığı 1950’lerde Kurum, yaşlanan kadrosu ve bünyesiyle, üzerine düşen yeni fonksiyonları üstlenebilmekten uzak kalan, belirgin bir durgunluk içerisinde gözlemlenir. Büro önce 5 yıl, Tepebaşı Meydanında Moralı Pasajının 2. kat dairesine taşınır. Sonra 10 yıl, Asmalı Mescit Sokağında, Nil Pasajının 2. katı. Burası, Kurumun ilk malıdır. Müdür, Said N. Duhani'dir (Beyoğlu yazarı). Çelik Gülersoy ise, önce 1947'de memur, sonra 1957'de Müdür Muavini, sonra, 1961-1965 arası, Hukuk Danışmanı.

Kurucu başkan, büyük kültür adamı, uluslararası saygın şahsiyet Reşit Saffet Atabinen, 42 yıllık yönetimden sonra 1965 yılında vefat etmiştir. Sonrasında, Kurumun 1947'den beri mensubu olan hukukçu Çelik Gülersoy, Genel Müdürlüğe getirilmiştir. Bu suretle açılan yeni devrede, Batı örneklerinden esinlenilerek;
- İlk teknik yol yardım servisi kurulmuş,
- Turistlere kredi açılması sistemine geçilmiş,
- Renkli ve yabancı dillerde ilk kitapların yayımına başlanmış,
- İlk Enformasyon hizmetleri verilmiştir.

Bu dönemde, Şişli Meydanı'ndaki bina satın alınarak çağdaş bir yerleşimle kadrolar genişletilmiştir.

1971 yılı, Kurum tarihinde dönüm noktasıdır: O yıl Gümrük ve Maliye Bakanlıklarıyla Kurum arasında imzalanan bir protokol ile, önemli bir döviz kaynağını Türkiye'ye kazandırmış, ilerisi için, Kurumun büyük kültür ve sanat hizmetlerinde kullanabileceği para kaynağının temelleri de, bu suretle atılmıştır:
Yurt dışında sayıları artan Türklerin yurda otomobille izne gelişlerinde, gümrük için -bir teminat senedi olan- triptiklerinin Kurum tarafından Avrupa kulüplerine oranla yarı fiyatına, sınırlarda verilmesi sistemine ilk kez geçilmiştir.

1979 yılında İstanbul Belediyesi ile Kurum arasında, İstanbul’daki parklar ve köşklerin imarı, ıslahı ve işletmesi konusunda bir protokol yapılmıştır. Böylece İstanbul sahnesi esas alınarak, birbiri ardınca kültür, sanat ve turizm eserlerinin üretildiği bir dönem başlamıştır.

1990 yazında gümrüklerden giriş rejiminin ani bir kararla değiştirilip triptik zorunluluğunu kaldırması kurumu ana gelir kaynağından yoksun bırakarak Kurum için yeni ve mali güçlüklerle dolu bir dönemi başlatmıştır. Kurum büyük sarsıntılara, mal varlığını birer-birer tasfiye ederek karşılamaya çalışmış, bunlar arasında Bolu Koru Oteli’ni satmıştır. İstanbul'da Kariye Oteli ve evlerini satmış, 1974'ten beri imar ettiği ve bakım altında tuttuğu bu tarihî dokuyu terk etmiştir.

1994 sonunda İstanbul Büyükşehir Belediyesi, parklar ve köşklerle ilgili sözleşmeyi yenilemeyerek, Kurumun aşağıdaki yerleri tahliye etmesini istemiştir:
- Yıldız Parkında: Malta Köşkü, Çadır Köşkü, Pembe ve Yeşil Seralar
- Emirgân Parkında: Beyaz Köşk, Sarı Köşk ve Pembe Köşk
- Çamlıca Tepesi Tesisleri
- Hıdiv Kasrı

Aynı yıl Kurum merkez birimleri Şişli Meydanındaki adresinden, I. Oto Sanayi Sitesinin TEM’e bakan cephesindeki araziye yerleştirilmiştir.